వినయ వంశీయం

జనులా కవితను పొగడగ
కనులే ఎక్కవు తలమరి కతయన యదియే!
మనకే దొరికిన మద్దెల
మనమే వాయించుకొన్న మనసుకు హాయే!

గణేషుడు అతడు

ఖైరతాబాదు పెద్దవాణ్ణి వేసేందుకు ఒకరిద్దరు సరిపోరేమో, అందర్నీ మోసేందుకు ఒక ఇరవై రాయలసీమ సుమోలు, పది లాతూరు లారీలు, పోలవరం ప్రొక్లెయిన్లు, కొల్లేరు క్రేన్లు తెప్పించండి. 500మంది తో ప్రతిచోట మనుషులు వెనకే ఉండి వదలక పొజిషనింగ్, అలసిపోకుండా సింగింగ్ డాన్సింగ్ వెనక  పెట్టండీ, సింగ్ నింగ్ అన్నానని వాళ్ళు పంజాబీలు చైనావాళ్ళు కారు సుమీ! గల్లీ గల్లీకి గలభాచేయటానికి రంగుల్లో జనం, ఎవ్వరినీ గుర్తుపట్టలేనంత రంగేయండి, హుసేన్ సాగర్ దగ్గర ఇంకో యాభైమందిని పెట్టండి. ఎవ్వరూ దాటడానికి వీల్లేదు. ఎవరన్నా దాటితే వేసేయండి వాళ్ళని (లెక్కెట్టుకునే). పెద్దాయన్ని దండంపెట్టుకుని వేసేశాక పెద్ద సౌండొస్తుంది, అది ఎప్పుడొచ్చేదే భయపడమాకే. మరో దండంపెట్టుకుని నాకు మిస్‌డ్ కాలివ్వు, అలజడి తగ్గాక వచ్చి డబ్బులు పట్టుకుపో. (వినాయకుడు అతడు ప్లాన్)

కేక లైకు

సీ:
కేకలైకులు లేక లైకుకేకల కేక
కేక కేకే లైకు కేకలైకు   
కేక లైకులులేక లైకు కేకల కేక
కేక కేకే లైకుకేక లైకు
కేకలైకులులేక లైకు కేకలకేక
కేక కేకే లైకు కేక లైకు
కేకలైకులు లేక లైకుకేకల కేక
కేక కేకేలైకు కేక లైకు
గీ :
కేక కొకలైకు లికలేక కేకలైకు
కేకకొక లైకు లికలేక కేకలైకు
కేకకొకలైకు లికలేక కేకలైకు
కేక కొకలైకు లికలేక కేక లైకు

లైకు కేక

సీ:
లైకు కేకకు లేక కేక లైకుకు లేక
లైకు లేకా కేక లైకు కేక   
లైకు కేకకు లేక కేక లైకుకు లేక
లైకు లేకా కేక లైకు కేక 
లైకు కేకకు లేక కేక లైకుకు లేక
లైకు లేకా కేక లైకు కేక 
లైకు కేకకు లేక కేక లైకుకు లేక
లైకు లేకా కేక లైకు కేక 

గీ :
లైకులొకకేక కికలేక లైకుకేక
లైకులొకకేక కికలేక లైకుకేక
లైకులొకకేక కికలేక లైకుకేక
లైకులొకకేక కికలేక లైకుకేక

(Ganeswar Rao గారికి మేకతోకను గుర్తుచేసినందుకు కృతఙ్ఞతలతో)

పవన కళ్యాణం

పవన కళ్యాణం
వేదిక : కాకినాడ
సమస్త జనులకక్షింతలు జూసి కందాక్షతలు(గుంపులో ఎవరిపైబడ్డాయో తెలీదు):

నామము కళ్యాణపుత్ర
నామము మారి చిరుగాలి నామము గొనగన్!
నామము రక్తపు యువకుల
నామము తానైన పంగనామము దెప్పెన్!

గొంతున్నందుకు అరిచెను
వంతల అభిమానులజూచి వంతని యరిచెన్!
కొంతను కొంతయు అరిచిన
గంతల మాటున బతికెడి గండము వదులున్!

అరిచిన అరిచెను యందురు
అరివిరుల గొనగను పవనుడరిచిన దేమో!
అరిగని అరవక యున్నను
కరిగని కాచెడి దెవరని కదలగ నరిచెన్!

అన్నను గావగ యుండక
మన్నున మామిడిని పెంచు మన్నుల మనిషే
వెన్నుగ మనుషుల జేరిచి
వెన్నుల మిథ్యని మనమను వెతలను మనిషే!

బొట్టుల పెట్టియు నెట్టిన
కొట్టుట తిట్టుటయు పుట్టిగొట్టుట గుట్టై
గట్టుల పెట్టిన యొట్టుల
కొట్టులు పెట్టుకును పొట్టగొట్టగ నెవరే!

పుట్టుట గిట్టుట ముట్టక
మెట్టల బతికేటి వారు మేదిని లేరే!
గుట్టల మూటల రట్టుకు
బుట్టల కోరికల గోర బుట్టుక మేలే!

గణపతి పూజ

రాముడు కొలిచెను యందురు
భామలకృష్ణుడు కొలిచెను భార్యలబొందెన్!
ఏమివి ఏడేడుకతలు
మేమిని మేధిని పిలిచిన మేలై రావా!

రారా! వినయకుమారా!
ఏరా! నీయాకలి గననేరా యన్నన్!
తారాపతియే నవ్వెను
భారోదరముగన, శివుని భాసితశిరమున్!

సత్రాజిత్తుకు చేరెను
చిత్రాల శమంతకమణి చిత్రముగాదే!
పొత్రాన్ని లాగిన బలుడు
చిత్రానపనింద బొందె చిత్రమదేలే!

యుగములు దాటిన హరిగన
యుగములనొక ఎలుగు దాటియున్నది వరమున్!
మొగములు చూడని యుద్దము
జగముల జూపిరి యిరువురు జనమలు దాటిన్!

సూతుడు చెప్పిన కతలవి
పాతుకుపోయెను మనసున పారముజేరన్!
మెతుకులుబట్టుట నేర్చుచు
వెతుకుట మరచిన మనసుకు వెతలే సుధలున్!

ఎక్కడి వాడీ గణపతి
పక్కకు జూడక చదివిన పలితములేనా!
మొక్కిన మరకట శిరమును
చక్కగ నిలిపే వరముల చలివిడినిమ్మా!

(వినాయకచవితికి కథలు విని రాసుకున్న కందాలు)

క్షీర సాగరం

క్షీరములను మందరనిడి
మేరదునుమమృత భాండమేదీ యనిరే!
కోరగ కూర్మము నీవై
భారము నిలిపిన హరిగన భాండములేలా!

నర చరములగను హరియే
హరము  నహంకారమునన్
వరముగ వందల ఆంక్షల
హరమేదని ఖలుడన నరహరియే గదిలెన్!

హరియన వరాహరూపుడు
హరియన వేదముల రక్ష! హరినే గనగన్
అరుల వెతికి రనిమిషులే!
హరిగన పెదవులనెనె నరహరియను పదమే!

బాలుడు ప్రహ్లాదుడుగనె
సోలి హిరణ్యాక్షుడును సోమకుడన గనిరే
జాలిని నీవే కనవని
పాలిత జనులంత యేడ్చు పాలకుడేలా!