ప్రద్యోతజ్యోతి

సుప్రభాతాన
కలలు మరిచి
కనులు తెరిచి
ప్రశాంతనిశ్శబ్దంలో
కమనీయ సుస్వరం
గుండెల్లో వినిపిస్తే
కాళ్ళు కదిలి
వేసే అడుగులవెంట
ప్రద్యోత జ్యోతులు
సమీర సమ్మోహాలు
ప్రకృతి పులకింతలు!

యవ్వనగర్వం దాటినట్టే
పాదాలు దాటుతుంటే
తెలీని సౌందర్యాన్వేషణ
తేలికయ్యే శక్తితో స్నేహంచేస్తూ
చిరుదూరాలు దాటించి
తెలిసిన మార్గమనిపించేలా
మనసు పిలుచుకుపోయింది!

చక్కగా ఎగురుతూ
ఈ ప్రపంచం నాదేనంటూ
మకరందపు ఆఘ్రాణింపులో
మైమరచిన చిన్నశరీరం!
అణువణువునా చైతన్యరూపం!
తెలీనిశక్తి గాల్లో నిలబెడితే
తెలిసిన సుమధురగానంతో
పరాగాలతో భూపాలరాగాలు
సమీరాలతో స్నేహసరాగాలు
తనవేనంటున్న విహంగరూపం
తదేకమైన సమ్మోహనత్వం!

ఏ గతిబంధనాలూ దారిని లేవు!
ఏ అస్థిరవ్యాకులతలు దరికి రావు!
ఈ అనుబంధాలు తెలీదే అన్నట్టు
ఏ అందాలను వెదికి చేరావన్నట్లు
ఎక్కడో తెలిసిన జీవాన్ని కన్నట్టు
నా మనసు విన్నది నీవేనా అన్నట్టు
పారవశ్య మధూలిక
ప్రాతఃకాల మధూగీతాలాపక
ఒక దేవతాపుష్పం
ఒక దేవతాగానం
ఒక అంతఃసౌందర్యం
ఒక మధురానుభూతి
తాదాత్మ్యంలో నేను!